...Matki Boskiej Zielnej, Koncert Madonny, święto wojska polskiego; imieniny obchodzą: Alipiusz, Arnulf, Julianna, Maria, Napoleon, Stefan, Tarsycjusz i Trzebiemir; 15 sierpnia jest 227., a w roku przestę.pnym 228. dniem w kalendarzu gregoriańskim; do końca roku pozostaje 138 dni.

z góry uprzedzam, to nie jest mój powrót, raczej coś w ten deseń.
aktualnie, gdyby kogoś to interesowało, mogę jedynie powiedzieć dlaczego mnie nie było, dlaczego nie do końca wracam i czym aktualnie jestem zajęta. a zatem:

Dlaczego byłam nieobecna?
od mojej ostatniej wielkiej aktywności - komentarza minęły dwa miesiące. pomijając fakt końca roku szkolnego (wyszłam na plusie), miałam na głowie spektakl, którego o dziwo nie spieprzyłam, rekrutację do LO (dostałam się do szkoły pierwszego wyboru, ale nie jestem do końca szczęśliwa), no i oczywiście wakacje ('zjechałam' do domu 13.08.)
chyba dlatego mnie nie było.

Dlaczego nie do końca wracam?
gwoli przypomnienia, zawsze twierdziłam, że nie umiem rysować. fotografowanie nigdy do końca mnie nie bawiło. na dodatek idę do liceum, więc będzie ciężko z czasem. i jak tu wracać, skoro nie mam zamiaru wrzucać chłamu na swoje konto?

Czym aktualnie jestem zajęta?
czytam książki, właściwie ebooki, przynajmniej jedną dziennie; nie odbieram telefonów od numerów zastrzeżonych i od głupich koleżanek, ponadto usiłuje napisać książkę, której nie zamierzam wydać, jedynie opublikować w necie, tak jak swoje fanfiki. a poza tym? poza tym dołuję się, usiłuję znaleźć sens swojego życia, wybrać zawód, który chciałabym w przyszłości wykonywać (wszyscy moi znajomi i rodzina wiedzą co robić, a ja dalej nie), usiłuję odkryć w sobie jakiś talent, poza talentami do szukania kłopotów i robienia z siebie idiotki, usiłuję schudnąć i wyglądać korzystnie w rozmiarze 36, wściekam się kiedy ktoś mi uświadamia, że wyglądam na 13 lat, w porywach 14, chociaż skończyłam 16 lat dwa tygodnie temu, oglądam filmy z Johnny'm Deppem. a! i usiłuję napisać kolejny rozdział do mojego fica o Lily i Jamesie, ale jak widać i to mi nie wychodzi...

mam nadzieję, że nie napisałam zbyt dużo pierdół. przepraszam, że nie komentowałam prac i żurnali. przepraszam, że jestem beznadziejna i niewydarzona. i oczywiście przepraszam, że przepraszam, bo nie powinnam przepraszać. niestety tak już jest kiedy ktoś nie radzi sobie z prozą życia i nie potrafi odnaleźć jego sensu i swojego miejsca na świecie.